content 14 grudnia 2018

Problem hałasu jest dziś bardzo powszechny. Zmagamy się z nim, na co dzień zarówno w środowisku naturalnym – pojazdy komunikacji drogowej, urządzenia domowe czy komunalne, jak i w pracy – różnego rodzaju maszyny, urządzenia biurowe i narzędzia. Hałas wywołuje silne emocje oraz znacząco wpływa na nasze zdrowie, gdyż zmniejsza koncentrację, powoduje rozdrażnienie, bóle głowy oraz problemy ze słuchem, a nawet jego utratę.

Badanie decybeli – gdzie zaleca się przeprowadzanie pomiarów

Przeprowadzanie badań poziomu dźwięku jest szczególnie zalecane w zakładach pracy, gdzie hałas to często spotykane i negatywne zjawisko. Dzięki wykonaniu pomiarów można podjąć odpowiednie działania zabezpieczające pracowników, przed jego szkodliwym działaniem (zatyczki do uszu, zmniejszenie natężenia dźwięku wydobywającego się z urządzeń).

Badanie decybeli – metody wykonywania pomiarów

Pomiary poziomu hałasu, wykonuje się zgodnie z wytycznymi norm: PN – EN ISO 9612:2009 – „Akustyka – Wyznaczanie zawodowej ekspozycji na hałas – Metoda techniczna” oraz PN – N – 01307:1994 – „Dopuszczalny poziom hałasu w środowisku pracy – Wymagania dotyczące hałasu”. Badanie decybeli, jako czynnika szkodliwego w miejscu pracy, powinno się zlecić akredytowanemu laboratorium badawczemu, ponieważ poprawne przeprowadzenie pomiarów, ich analiza i ocena, umożliwiają dokonanie właściwej oceny ryzyka wystąpienia uszkodzeń słuchu oraz pomagają znaleźć skuteczne metody działań profilaktycznych.

Można wyróżnić dwie metody przeprowadzania pomiarów:

  • Metoda bezpośrednia – polega na ciągłym pomiarze ekspozycji pracownika na hałas i odczycie wielkości bezpośrednio z mierników, np. dozymetru lub całkującego miernika poziomu dźwięku. Jest to prosta metoda, która nie wymaga wykonywania skomplikowanych obliczeń, z niskim stopniem ryzyka popełnienia błędów pomiarowych w przypadku hałasu nieustalonego. Wadą tej metody, jest czasochłonność, gdyż przeprowadzenie badania zajmuje całą zmianę roboczą, a nawet nieco więcej.
  • Metoda pośrednia – polega na pomiarze hałasu w czasie krótszym niż czas ekspozycji pracownika oraz zastosowaniu odpowiednich zależności matematycznych do wyznaczenia wielkości opisujących natężenie dźwięku na stanowisko pracy. Problemem, w przypadku tej metody jest wyznaczenie poziomu ekspozycji na hałas odniesionej do 8 – godzinnego dobowego pomiaru czasu pracy (LEX, 8) lub tygodnia pracy (LEX, w) dla hałasu, który podczas zmiany roboczej, jest hałasem nieustalonym. Zaletą metody pośredniej jest skrócenie do minimum czasu niezbędnego do dokonania pomiarów, natomiast wadą, jest to, że w przypadku nierozpoznanego w pełni charakteru hałasu nieustalonego, można popełnić trudne do oszacowania błędy.

Leave a comment.

Your email address will not be published. Required fields are marked*

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. more information

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies.

Close